Nieuwkoop---->Parijs 489 kilometer, een verslag van deze monster rit
Deze rit die we vorig jaar ook al wilden fietsen, maar door de vele tegenslagen en onvoldoende kennis van de route, vlak voor het eind punt moesten opgeven, (zie hiervoor het verslag van Lenie van den Hoorn) wilden we dit jaar nogmaals een poging wagen. Helaas moest Lenie door blessure leed afmelden, maar er hadden zich twee vervangers voor haar gemeld, nu fietsen we dus met Gerard van den Helder, Laurens Akerboom, Flip Wijfje, Ron van den Hoorn (ja wel de broer van Joop) Chris Leune (onze vaste chauffeur en begeleider) en onder getekende Jos van der Lee.
Dit jaar probeerde we van de fouten van vorig jaar te leren, dus een kaart gekocht een navigatie systeem in de auto en een navigatie systeem voor op de fiets, en een ieder voorzien van een telefoon, verdwalen kon dus niet meer, ook werd de route goed uit gestippeld en was de route tot aan België al eerder verkend. Er was ook veel getraind tot wel 600 km per week, diverse fietstochten werden verreden waaronder Parijs – Roubaix 264km, onder heel zware omstandigheden. Nu nog de dag uitzoeken, mooi weer en een gunstige wind, het werd 17 Juni 2010. We vertrokken om 00.00uur, de volgauto zou later vertrekken, want in het donker en op de fietspaden kon hij ons toch niet volgen. Daar we de rit naar Rotterdam al 6 keer geoefend hadden, besloot een van ons toch noch een slimmere route te nemen, niet dus, uiteindelijk moesten we met de fiets op onze schouder weer op de route zien te komen, dit was meteen onze eerste en laatste fout,
We reden als een speer naar Dordrecht via de Moerdijkbrug naar Zevenbergen, Etten-Leur, Rijsbergen, via de N1 naar Antwerpen. Het fiets navigatie systeem leidde ons vlekkeloos door hartje Antwerpen. Na Antwerpen zou de volgwagen bij ons aansluiten om onze route verder te begeleiden, maar eerst reden we nog op de fiets navigator door een drukke plaats even voor Brussel. Daar de navigator stond ingesteld op de kortste route (dus niet altijd de snelste) raakte we van de vooraf geplande route af en kon de volgwagen ons niet meer vinden We werden dwars door Brussel geleid, om uiteindelijk toch weer op de geplande route te komen. Hier kwamen we ook vrij snel onze begeleider Chris tegen die zich al toch wat zorgen begon te maken. Inmiddels kregen we wel honger, maar niet getreurd, er werd soep en koffie gezet, en konden we even herstellen. We waren al bijna halverwege 240km zat er op, van af nu werd het menens, nu moesten we laten zien hou sterk we waren, we reden vanaf nu op de auto navigator, bij iedere kruising stond onze Chris als een politie agent de weg te wijzen, dit werkte voor ons heel gerust stellend, we hoefde alleen nog maar te fietsen, enkele plaatsen waar we door heen reden zijn Hovens, Lens, Baudour, Athis (grens plaats) Moutay, Joncourt, Villevecque, Ham Noyon, Bailly Compiegne, en de eind plaats Senlis. Nadat we eerste op vlakke wegen reden, werd de weg steeds glooiender, wel geen echte klimmen maar geen meter vlak meer, tocht wisten we met vooral de hulp van Gerard die een super dag had , een hoog gemiddelde te houden uiteindelijk werd dit 29,1km per uur.
Onderweg werd nog een keer een lange pauze gehouden in een soort cafetaria, geen van ons kon Frans , maar we hadden Ron bij ons dus geen nood. Ron bestelden een menu zoals alleen Ron dit kan met allerlei gebaren en geluiden die alleen de kok begreep, hierbij konden we onze kaak spieren weer even trainen, eerst van het lachen en vervolgens voor het eten. Hier zaten we ongeveer op 370 km. Hier en daar begon een ieder al iets te voelen van vermoeidheid, maar hier werd niet over gesproken, alleen werd er tegen Gerard gezegd ietsjes zachter te fietsen, dit deed hij dan ongeveer 5 meter en dan begon hij weer, door Flip voorop te laten rijden (die was toch al moe) werd het tempo getemperd, maar al snel nam Gerard het heft weer in handen en moesten we weer op de pedalen, of we nu wilden of niet. Het met dit soort ritten nu eenmaal zo; gaat het te snel haal je het niet , maar gaat het te langzaam haal je het zeker niet, dus dan maar Gerard volgen. Ook Laurens die toch al niet vet is werd steeds magerder, toch heel knap van deze vent, die met een heleboel andere gedachten aan deze tocht begon, mijn dank aan zijn vrouw Marian dat hij mee kon, want zonder Laurens is het toch veel minder leuk, en Laus houdt nu eenmaal van uitdagingen
Het eind punt komt steeds dichterbij en de vermoeidheid neemt toe maar we gaan het halen, dat staat vast. En we haalde het! Om 21.00 uur waren we op onze eindbestemming het plaatsje Senlis aan de rand van Parijs. Nog een foto gemaakt onder het plaatsnaam bord voor Lenie als bewijs van aankomst en vervolgens met de auto Parijs door naar de Eiffeltoren voor de foto (in Parijs zelf kan men niet fietsen, te gevaarlijk). Chris reed probleemloos door de Mega stad Parijs naar de Eiffeltoren voor de foto. Hier haalde Ron nog even een biertje, voor de prijs van een halve kar rozen, hierna gingen we richting huis, onderweg een hotel opgezocht waarna we na een douche namen en even later moe maar voldaan als een blok in slaap vielen. De volgende morgen er weer vroeg uit want Flip had een belangrijke afspraak, ook deze haalde we, met een zeer goed gevoel kunnen we terug kijken op een hele mooie fietstocht, met een prima samenwerking van echte fietsvrienden, op naar de volgende uitdaging.
